Logo - Polski Związek Niewidomych

Polski Związek Niewidomych

Organizacja pożytku publicznego

Znajdź

Szczegółowe informacje dotyczące adaptacji miejsca pracy dla osoby z dysfunkcją wzroku

Adaptacja otoczenia opisuje proces wykorzystywania informacji uzyskanych w trakcie systematycznej oceny w celu wprowadzenia zmian lub modyfikacji w otoczeniu miejsca pracy. Modyfikacje te powinny być funkcjonalne, dostępne i przyjazne dla pracownika. Adaptacja miejsca pracy pomoże osobie niewidomej i słabowidzącej na przeznaczonym dla niej stanowisku w docieraniu do niego oraz do innych miejsc w firmie. Dzięki temu niepełnosprawny pracownik będzie mógł być równie samodzielny jak pozostali. Ma to bardzo istotne znaczenie dla wszystkich. Osoba z dysfunkcją wzroku, bowiem mogąc samodzielnie dotrzeć do pracy, gabinetu szefa, toalety, portierni, schodów czy windy, nie będzie angażowała czasu innych osób.

Podstawowe zasady dla osób niewidomych

  • Oznaczenie dźwiękowe i dotykowe otoczenia.
  • osoba niewidoma posługuje się przede wszystkim słuchem, jako podstawowym źródłem informacji � zaplanuj stanowisko pracy dla osoby niewidomej w pomieszczeniu stosunkowo cichym, izolowanym od hałasu z ulicy.
  • Bezpieczna droga do stanowiska pracy.
  • ustaw meble, by powstała wyraźnie określona ścieżka komunikacyjna, wolna od krzeseł, wystających biurek czy innych przedmiotów.
  • Oznaczenie drzwi, schodów i ciągów komunikacyjnych.
  • opis alfabetem Braille'a, skorzystaj w tym celu z dostępnej w powszechnym handlu grubej folii samoprzylepnej typu Sealbag, taśmy samoprzylepnej typu Dymo, czy po prostu kawałka brystolu i kleju. Możesz dobrać również materiał do brajlowskiego oznaczenia w taki sposób, by jego kolor nie wyróżniał go na tle oznaczanych przedmiotów - drzwi, futryny, ściany przy drzwiach, itp.
  • oznaczenie niebrajlowskie - przyklej na szyldzie zamka tuż pod klamką kawałek folii bezbarwnej, doskonale wyczuwalnej dotykiem. Jeśli oznaczenie nie jest opisem brajlowskim, można zróżnicować kształty nalepek w taki sposób, by można się było zorientować, co dana nalepka oznacza.
  • stosuj innego rodzaju faktury na korytarzach oraz na spocznikach schodów (górnym i dolnym)
  • na śliskie stopnie schodów wyłóż antypoślizgową wykładzinę lub zamocuj pasy z gumy na krawędziach. Pomocne są również poręcze.
  • na ciągach komunikacyjnych nie wieszaj przedmiotów niskich, wystających, zwisających
  • progi zrównaj z podłogą, co zmniejszy niebezpieczeństwo potknięcia się
  • pamiętaj bezpieczne okna � to okna uchylne; otwarte do środka stanowią zagrożenie.
  • Przestrzeganie stałego miejsca pracy.
  • eliminuj niebezpieczne sytuacje
  • nie zmieniaj ustawień rzeczy na szlakach komunikacyjnych bez wiedzy niepełnosprawnego pracownika (krzesła dosunięte do biurek, szuflady i drzwiczki szaf � zamknięte)
  • drzwi wejściowe albo zamknięte, albo całkowicie otwarte
  • Przystosowanie stanowiska komputerowego.
  • syntezator mowy i oprogramowanie umożliwi niewidomemu pracownikowi dostęp do danych, pozwoli mu obsługiwać pocztę, Internet itd.
  • skaner pozwoli osobie niewidomej przetworzyć pismo drukowane na wersję elektroniczną, a program mówiący pozwoli na odsłuchanie go.
  • Oznaczenie przedmiotów i urządzeń biurowych.
  • pamiętaj o oznaczeniu kluczy do szaf, szuflad, szafek w biurku, istotnych klawiszy wykorzystywanych urządzeń technicznych, na przykład klawisza Start, Stop, Flash, itp., na faksie czy kopiarce, klawiszy pamięci na aparacie telefonicznym, itd.
  • oznaczanie tych przedmiotów będzie zbędne, po ewentualnym odpowiednim, krótkotrwałym przeszkoleniu niewidomego pracownika w posługiwaniu się danym urządzeniem, aby radził sobie z nim bez specjalnych oznaczeń.

Podstawowe zasady dla osób słabowidzących

  • Właściwe oświetlenie.

Oświetlenie to kwestia indywidualna każdej osoby słabowidzącej!

  • Światło słoneczne/dzienne: jest to najbardziej naturalny typ oświetlenia, skuteczny w przypadku wykonywania większości zadań związanych z pracą. Jednak światło słoneczne nie zawsze jest jednakowo jasne, poza tym może powodować olśnienia (razić) i cienie.
  • Światło żarowe (żarówka): światło żarowe jest bardzo skupione; nadaje się do oświetlania punktowego lub czynności wykonywanych z bliska, takich jak czytanie, pisanie lub precyzyjne prace montażowe. Nie jest natomiast zalecane do ogólnego oświetlania pomieszczeń, ponieważ rzuca cienie i tworzy rażące �punkty olśnień�.
  • Światło jarzeniowe: dostępne są jarzeniówki o różnych mocach. Stosuje się je głównie w sufitowych oprawach oświetleniowych. Nowe kompaktowe żarówki jarzeniowe pasują do zwykłych opraw na żarówki, dają oświetlenie porównywalne ze światłem żarowym, a wydzielają mniejsze ilości ciepła. Światło jarzeniowe zalecane jest do opraw sufitowych i do ogólnego oświetlania pomieszczeń, ponieważ oświetla większy obszar niż światło żarowe i nie rzuca cieni. Jarzeniówki są chłodniejsze niż żarówki, zużywają mniej energii i są tańsze w eksploatacji.
  • Światło mieszane (żarowe i jarzeniowe): światło żarowe �wypełnia� luki w widmie światła jarzeniowego; połączenie to daje światło o pełnym widmie. Światło mieszane uznawane jest na ogół za najbardziej naturalny i komfortowy typ oświetlenia sztucznego. Światło jarzeniowe można wykorzystywać do ogólnego oświetlania pomieszczeń i biur, a dodatkowe światło żarowe może być stosowane do czytania, montażu lub innych prac wykonywanych z bliska.
  • Światło halogenowe: jest bardziej skupione niż światło żarowe; zazwyczaj stosowane jest w lampach, listwach oświetleniowych i w sufitowych oprawach wnękowych. Światło halogenowe jest jaśniejsze, daje lepsze oświetlenie, zużywa mniej prądu i jest bardziej efektywne energetycznie niż światło żarowe; jednocześnie jest bardziej skupione i gorące, przez co wymaga osłony; w związku z tym nie jest zalecane do pracy z bliskiej odległości, wykonywanej przez dłuższy czas.
  • Eliminacja rażącego światła i olśnień.

Rażące światło definiuje się jako światło odbite lub jako niekontrolowane światło w otoczeniu, które świeci bezpośrednio w oczy i pogarsza wyrazistość widzenia lub powoduje dyskomfort fizyczny - olśnienie. Wiele osób słabowidzących jest szczególnie wrażliwych na funkcjonalne skutki rażącego światła, może więc u nich dochodzić do �przejściowego niewidzenia� w zetknięciu z �punktami olśnień� lub intensywnym światłem słonecznym. Olśnienia mogą być powodowane przez wiele czynników fizjologicznych i środowiskowych, w tym:

  • zaburzenia okulistyczne i ustrojowe, między innymi achromatopsja (ślepota na kolory), bielactwo, albinizm, zaćma, jaskra, retinopatia cukrzycowa i barwnikowe zwyrodnienie siatkówki;
  • błyszczące powierzchnie i niekontrolowane światło słoneczne, między innymi wypolerowane kafelki, linoleum lub parkiet na podłodze, błyszczące blaty biurek i stołów, monitory komputerowe, lustra, chromowana armatura i błyszcząca glazura w łazience, nieosłonięte żarówki w lampach i w oprawach sufitowych.
  • Zastosowanie jaskrawych kolorów.
  • Kolory jaskrawe są na ogół najbardziej widoczne, ponieważ lepiej odbijają światło.
  • Jednolite, żywe kolory, na przykład czerwony, pomarańczowy i żółty, są na ogół bardziej widoczne niż kolory pastelowe, ponieważ są bardziej nasycone.
  • Oświetlenie może mieć wpływ na percepcję kolorów: słabe światło może spowodować rozjaśnienie, nawet znaczne, niektórych kolorów. Silne światło może zintensyfikować inne kolory.
  • Przy wykonywaniu zadań związanych z pracą osoby słabowidzące mogą mieć trudności z rozróżnianiem kolorów w ramach każdej z poniższych grup:
  • granatowy, brązowy i czarny,
  • niebieski, fioletowy i zielony,
  • różowy, żółty i seledynowy.
  • Kolor może dawać w miejscu pracy inne istotne wskazówki takie, jak:
  • informacja o zmianie powierzchni lub poziomu, na przykład pochylnie czy schody;
  • ostrzeżenie przed potencjalnym niebezpieczeństwem, na przykład przed schodami lub robotami drogowymi;
  • oznaczenie, stosowane w celu lokalizacji lub identyfikacji pomieszczeń, teczek czy poszczególnych dokumentów.
  • Wprowadzenie kontrastów.

Jest to najważniejszy element, który należy wziąć pod uwagę, zwłaszcza w połączeniu z efektami oświetlenia i spostrzegania barw. Wrażliwość na kontrast oznacza umiejętność wykrywania różnic pomiędzy obszarami ciemnymi i jasnymi; w związku z tym zwiększenie kontrastu pomiędzy przedmiotem i jego tłem powoduje na ogół, że przedmiot będzie lepiej widoczny. Zwiększenie kontrastu pomiędzy elementami otoczenia jest jedną z najprostszych i najbardziej skutecznych modyfikacji, którą można zastosować;

  • przedmioty lub druk w kolorze białym lub jaskrawożółtym na czarnym tle na ogół daje najsilniejszy kontrast kolorystyczny;
  • Stosuj kolory jednolite jako tło tak, aby przedmioty �odcinały� się od nich. Unikaj wzorków, nadruków lub pasków;
  • Umieszczaj jasne przedmioty na ciemniejszym tle. Biały arkusz papieru jest bardziej widoczny na brązowym blacie biurka lub na ciemnej podkładce.
  • Umieszczaj ciemne przedmioty na jaśniejszym tle. Ciemne krzesło biurowe jest wyraźniejsze na tle białej lub kremowej ściany.
  • Stosowanie powiększeń.

Uzyskanie powiększenia poprzez zwiększenie rzeczywistych rozmiarów przedmiotów:

  • stosowanie powiększonego druku (czcionka co najmniej 18 punktów),
  • stosowanie zegara lub telefonu z powiększonymi cyframi.
  • Wprowadzenie oznaczeń.

Są to podstawowe elementy zwiększające bezpieczeństwo i samodzielność pracownika w każdym środowisku pracy. Ogólne zasady są następujące:

  • ile to możliwe, znaki, napisy i zegary powinny znajdować się na poziomie oczu, z możliwością podejścia do nich w celu przeczytania z bliska. Należy stosować duże drukowane litery i proste kroje pisma na matowym, kontrastowym tle; maksymalny kontrast można uzyskać stosując czarne litery na białym tle, bądź białe litery na czarnym tle.
  • Planując wydanie bądź opracowanie materiałów drukowanych, na przykład broszur, harmonogramów i jadłospisów, stosuj wytłuszczoną czarną czcionkę (o wielkości co najmniej 18 punktów) na matowym, białym lub kremowym tle. Stosuj proste kroje czcionek [na przykład arial, którym wydrukowana jest niniejsza ulotka], unikaj kursywy lub samych wielkich liter.
  • Wzorcowe oznaczenia na drzwiach pomieszczeń powinny jasno przekazywać informacje przez połączenie znaków wzrokowych, dotykowych i brajlowskich.
  • Czas

Związane z pracą czynności, które mogą powodować zmęczenie wzroku, obejmują:

  • długotrwałe czytanie,
  • długotrwałe patrzenie na ekran komputera,
  • długotrwałe stosowanie pomocy ułatwiających widzenie podczas wykonywania czynności zawodowych.

Pamiętaj!

Oceniając dane pomieszczenie pod kątem jego przystosowania do potrzeb pracowników niewidomych i słabowidzących ważne jest, abyś umiał patrzeć przez pryzmat możliwości osób z dysfunkcją wzroku!

Poniesione koszty możesz odzyskać w PFRON-ie!

Złóż wniosek o zwrot kosztów! www.pfron.org.pl

Skorzystaj z pomocy asystentów zawodowych zatrudnionych w każdym okręgu Polskiego Związku Niewidomych oraz zajrzyj do broszury �Poznajmy się! Jestem Asystentem zawodowym�