Właściwości białej laski:

I. Funkcje laski:

1. Ochronna - zabezpiecza przed zderzeniem z przeszkodami, pomaga wykrywać spadki, krawężniki.
2. Informacyjna - dostarcza osobie korzystającej z laski informacji o otoczeniu.
3. Identyfikująca - informująca otoczenie o dysfunkcji wzroku jej użytkownika.

II. Budowa i rodzaje białych lasek:

Laski składają się zazwyczaj z trzech elementów:

1. Uchwytu

   Uchwyt laski powinien być ergonomiczny, sugerujący sposób trzymania laski, nie przewodzący temperatury i prądu, może być z drewna, gumy lub innego materiału sprawdzającego się w tej roli. Jedna strona laski powinna być płasko ścięta, aby móc wygodnie położyć na niej palec. W niektórych laskach nie ma wyróżnionego uchwytu.

2. Trzonu

   Trzon laski może być wykonany z różnego rodzaju materiałów. Między innymi z:

   • aluminium,
   • włókna szklanego,
   • włókna węglowego,
   • grafitu,
   • drewna.

   Ze względu na budowę trzonu białe laski można podzielić na:

   • laski nieskładane, sztywne, proste,
   • laski składane (składające się tak jak np. szkielet namiotu), na dwa lub więcej członów,
   • laski składające się teleskopowo (jeden element wchodzi w drugi),
   • laski podpórcze, składane lub nie.

   To, jaką laskę dopasuje do siebie użytkownik, zależy od jego potrzeb, o czym niżej.

3. Końcówki

   Końcówka laski nie powinna zahaczać się podczas prawidłowego używania. Ponieważ to element laski, który najbardziej się niszczy, powinien być łatwy do wymiany.

III. Właściwości laski

Użytkownicy białych lasek oraz nauczyciele/instruktorzy orientacji przestrzennej uznają zgodnie wzór laski. Laska nieskładana powinna być:

1. Lekka.
2. Wyważona - środek ciężkości w okolicy uchwytu.
3. Sztywna i elastyczna - podczas korzystania jest prosta, przy zetknięciu z przeszkodą trochę się ugina po czym wraca do poprzedniej postaci.
4. Wytrzymała: nie łamie się, nie odkształca trwale, nie zmienia swoich właściwości podczas użytkowania.
5. Trwała - zachowuje swoje właściwości i w miarę estetyczny wygląd przez co najmniej rok.
6. Dobrze przewodzi informacje z otoczenia.
7. Estetyczna i dobrze widoczna - może być cała odblaskowa.
8. Względnie cicha podczas używania.
9. Dostępna w różnych rozmiarach.
10. Laska składana powinna dodatkowo:
    • Łatwo się składać i rozkładać.
    • Być zabezpieczona przed poruszaniem się jej elementów względem siebie.

IV. Dobór laski

1. Długość laski:

   Długość laski powinna być dobierana indywidualnie. Uznaje się, że laska powinna sięgać powyżej 5 cm od podstawy mostka lub sięgać do pachy. Jednak dla osób szybko poruszających się zalecana jest laska dłuższa, wydłuża się wtedy czas na reakcję w sytuacji zetknięcia z przeszkodą.

   Dla osoby mającej także problemy ruchowe wygodniejsza może okazać się laska podpórcza, która jest krótsza.

2. Budowa trzonu:

   To czy laska ma być składana czy nieskładana, zależy od stopnia umiejętności i doświadczenia niewidomego oraz od jego aktualnych potrzeb.

   • Laska nieskładana - zalecana jest na początkowym etapie nauki i doskonalenia technik poruszania się. Chętnie korzystają z niej osoby chodzące dużo i szybko. Lepiej przewodzi informacje o otoczeniu niż inne laski, zwykle jest też trwalsza.
   • Laska składana - sprawdza się na co dzień szczególnie w pomieszczeniach zamkniętych i w sytuacjach, gdy długa laska może przeszkadzać, np. w autobusie, taksówce. Przewodzi informacje trochę mniej dokładnie niż laska nieskładna. Chętnie taką laskę wybierają osoby, wykorzystujące wzrok do poruszania się, albo potrzebujących laski w pewnych sytuacjach, np. po zmierzchu, przy silnym świetle. Wtedy przez większość czasu laska leży w plecaku czy torebce i jest wyciągana, kiedy zajdzie taka potrzeba.
   • Laska składana-sygnalizacyjna - zwana czasem gadżetem. To laska składana do bardzo małych rozmiarów, lekka, ale raczej nie nadająca się do spełniania funkcji informującej i zabezpieczającej użytkownika. Przydatne w teatrze, restauracji, ale w towarzystwie przewodnika.

   Materiał, z jakiego będzie wykonana wybrana laska, zależy od preferencji jej użytkownika i zasobności portfela. Zwykle laski aluminiowe są najtańsze. Najlżejsze i najtrwalsze są natomiast laski z włókna węglowego i grafitowe.

3. Uchwyt i końcówkę też trzeba dobierać do swoich potrzeb.

Najkorzystniejszym rozwiązaniem jest sytuacja, w której każdy niewidomy czy słabowidzący ma dwie, trzy a nawet więcej lasek - zależnie od aktualnej potrzeby. Zaleca się również, aby nosić przy sobie dwie laski. W sytuacji gdy jedna zostanie zniszczona lub zagubiona, co się zdarza, jest druga zapasowa.

Na koniec warto przypomnieć, że zgodnie z artykułem 42 Kodeksu Drogowego niewidomy podczas samodzielnego poruszania się po drodze jest obowiązany nieść białą laskę w sposób widoczny dla innych uczestników ruchu.